Terug in Kununurra: nieuwe banden en een ticket naar Singapore

Na een onrustige nacht aan het water, waarin de wind stormkracht bereikte, is het eerste wat we doen langs de bandenspecialist rijden waarover we getipt waren. De garage draait op mannen met baarden, tatoeages en een shagje in de mondhoek. “We would like some advice about our tyres.” “Just put your car inside.” Aan de banden zit een randje dat scheef is afgesleten en er niet hoort, dus het advies is kort: vervangen. Voor we doorhebben wat er gebeurt, staat de auto in de lucht, zijn de wielen eraf en de banden eruit, en zien we een wereldrecord bandenwisselen: eraf, erop, balanceren, klaar, in vijf minuten per wiel. Voor mannen die gewend zijn aan de manshoge banden van de road trains die hier door de Kimberley denderen, is onze auto een fluitje van een cent. Vier gloednieuwe Bridgestones kosten ons $385, en de auto rijdt daarna smooth and steady.

Een ticket naar Singapore

In het internetcafé, dat een belachelijke $24 kost, hebben we het een en ander te regelen, en we boeken onze vlucht: op 12 december vliegen we voor $380 van Darwin naar Singapore. Daarmee hebben we weer een doel en een einddatum voor Australië. De plannen om over land naar India te reizen laten we varen; we zien wel wat we de komende maanden doen. Ons salaris uit de Bungles staat inmiddels op de rekening, waarmee ons saldo op $3.133 komt, genoeg om Darwin te halen zolang de auto het houdt.

De CD met foto’s uit de Bungles gaat naar huis, waarvoor we bij de post een verklaring tegen terrorisme moeten tekenen en ons moeten legitimeren. Onze biologische klok blijft intussen op zes uur staan, ook nu we geen afwas van anderen meer hoeven te doen; na een maand smurfen zit dat ritme er goed in.

Voor we doorhebben wat er gebeurt, staat de auto in de lucht en zien we een wereldrecord bandenwisselen: vier nieuwe banden in twintig minuten.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.