Home EuropaGeorgiëOnafhankelijkheid, oorlog en de EU-koers

Onafhankelijkheid, oorlog en de EU-koers

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Georgië verklaarde zich in 1991 onafhankelijk, maar de eerste jaren waren chaotisch. De eerste president werd afgezet in een gewelddadige machtsstrijd, en in het westen en noorden braken oorlogen uit met afscheidingsbewegingen in Abchazië en Zuid-Ossetië, gesteund door Rusland. Beide gebieden onttrokken zich aan het gezag van Tbilisi, wat honderdduizenden ontheemden opleverde. Onder de latere president Edoeard Sjevardnadze, oud-minister van Buitenlandse Zaken van de Sovjet-Unie, stabiliseerde het land enigszins, maar corruptie en armoede bleven groot.

De Rozenrevolutie en de oorlog van 2008

In 2003 kwam daar verandering in met de Rozenrevolutie, een vreedzame opstand tegen vervalste verkiezingen die Micheil Saakasjvili aan de macht bracht. Zijn regering pakte de alledaagse corruptie hard aan, moderniseerde het bestuur en richtte het land nadrukkelijk op het Westen, met het lidmaatschap van de NAVO en de EU als doel. Die koers verscherpte de verhouding met Rusland. In augustus 2008 liep de spanning rond Zuid-Ossetië uit op een korte oorlog, waarna Rusland Abchazië en Zuid-Ossetië als onafhankelijke staten erkende en er troepen legerde. Sindsdien gelden beide gebieden, samen ongeveer een vijfde van het grondgebied, internationaal als door Rusland bezet.

Een land in tweestrijd

Sinds 2012 wordt Georgië geregeerd door de partij Georgische Droom, opgericht door de miljardair Bidzina Ivanisjvili. Onder haar bewind bleef de koers naar het Westen aanvankelijk overeind, en in december 2023 kreeg Georgië de status van kandidaat-lidstaat van de Europese Unie. Kort daarna sloeg de stemming om. Een omstreden wet op buitenlandse financiering en betwiste parlementsverkiezingen leidden tot grote protesten, en eind 2024 kondigde de regering aan het EU-toetredingsproces tot 2028 op te schorten. De demonstraties in Tbilisi lopen tot in 2026 door. De strijd tussen een naar Europa gerichte bevolking en een regering die toenadering zoekt tot Moskou is daarmee de bepalende breuklijn van het hedendaagse Georgië, en de uitkomst staat niet vast.

Voor het parlement aan de Roestaveli-laan staan ’s avonds mensen met vlaggen, dezelfde plek waar in 1989 en in 2003 ook al werd betoogd, alsof de geschiedenis het adres kent.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Laat een bericht achter


Meer inspiratie