Turkije heeft een netwerk van bewegwijzerde langeafstandsroutes dat pas eind jaren negentig is ontstaan. De eerste was de Lycian Way langs de zuidwestkust, in 1999 gemarkeerd door Kate Clow na een projectwedstrijd van de Garanti Bank. In 2004 volgde de St Paul Trail door het Taurusgebergte. Beide routes worden beheerd door de Culture Routes Society, een vereniging die ook kaarten en GPS-tracks beschikbaar stelt. De twee routes liggen hemelsbreed niet ver van elkaar, maar zijn als wandeling elkaars tegenpool.
Twee routes, twee soorten drukte
De Lycian Way loopt van Ölüdeniz bij Fethiye naar Geyikbayırı bij Antalya. Oorspronkelijk telde hij ruim vijfhonderd kilometer; na uitbreidingen noemt de Culture Routes Society nu 760 kilometer in ongeveer vijfendertig dagen. Het pad volgt de kust met uitzicht op zee, langs antieke Lycische steden en over de flanken van de Tahtalı. Volgens een schatting uit de reisbranche lopen er jaarlijks dertig- tot vijftigduizend mensen een deel van, en op populaire etappes trekken groepen van vijftien tot twintig wandelaars achter elkaar het pad over. Een voorbeeld is de etappe van Adrasan naar Karaöz langs de vuurtoren van Kaap Gelidonya, ruim twintig kilometer met zo’n twaalfhonderd meter stijgen, vrijwel zonder schaduw en zonder water onderweg.
De St Paul Trail is het omgekeerde. Hij is ruiger, de paden zijn vaak overgroeid, de markering is onregelmatig en er lopen zo weinig mensen dat het pad op sommige stukken alleen nog op de kaart bestaat. Wie er een week loopt, kan het zonder één andere wandelaar doen. Hoe groot dat verschil is, staat in Een boeket broccoli.
Navigeren en seizoen
Beide routes zijn gemarkeerd met rood-witte strepen volgens de Europese GR-conventie, aangevuld met gele richtingborden. Op de St Paul Trail is een kaart op de telefoon of het horloge geen luxe: de GPS-tracks van de Culture Routes Society en de routes in apps als Wikiloc en Mapy.com zijn betrouwbaarder dan de gedrukte gids, die voor het pad zelf verouderd is. Bereik is er niet overal, dus offline kaarten en een powerbank horen erbij.
De Culture Routes Society noemt februari tot en met mei en september tot en met november als de beste maanden voor de Lycian Way; in de zomer is het aan de kust te heet om overdag te lopen. Een groot deel van de St Paul Trail ligt boven de duizend meter, waar het in het najaar al koud en grauw kan zijn terwijl het aan de kust nog zomer is.
Water, eten en slapen
Onderweg zijn bronnen, winkels en theehuizen schaars. De gebruikelijke raad is minstens anderhalve tot twee liter water per persoon per dag mee te nemen, en meer bij warm weer. Op de St Paul Trail slapen wandelaars in pensions en gastenhuizen in de dorpen, meestal met ontbijt en avondeten, en wordt de lunch op bestelling meegegeven. Pinautomaten zijn er alleen in de grotere plaatsen, zoals Eğirdir; in de dorpen wordt contant betaald. Wie niet alles zelf wil regelen, kan bij lokale bureaus een wandelweek boeken met bagagevervoer en transfers naar de beginpunten.
Honden en noodgevallen
In de bergen worden de kuddes bewaakt door grote herdershonden. De vaste regel is nooit tussen een kudde en de honden te komen, afstand te houden en bij een confrontatie rustig achteruit te lopen; meestal fluit de herder zijn honden terug. Wie toch door een hond wordt gebeten en de huid is geraakt, moet zo snel mogelijk naar een ziekenhuis voor een behandeling tegen rabiës. Voor alle hulpdiensten, ook de jandarma op het platteland, geldt sinds 2021 het alarmnummer 112. Hoe dorpen en herders in de bergen leven, staat in Dorpen en herders in het Taurusgebergte.
Op de Lycian Way wachten wandelaars soms tot een groep voorbij is, op de St Paul Trail zoeken ze een week lang naar de volgende rood-witte streep.
Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Plan je reis
- Overnachten in Turkije: vergelijk accommodaties ›
- Trein-, bus- en vliegtickets in Europa: vergelijk op Omio ›
- Activiteiten en excursies in Turkije: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Turkije
Meer foto’s uit Turkije ›
Verder in de reisgids Turkije
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Achtergrond
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen