Antalya is de grootste stad aan de Turkse zuidkust en voor de meeste bezoekers de plek waar Turkije begint. De provincie telde eind 2025 volgens het Turkse statistiekbureau 2.777.677 inwoners, de vijfde van het land. De stad ligt aan een brede baai waar de kliffen recht in zee vallen. Aan de westkant rijst het Taurusgebergte op, met de Tahtalı op 2.365 meter, waar sinds 2007 een kabelbaan naar de top loopt.
Van Attaleia tot Kaleiçi
De stad is in de tweede eeuw voor Christus gesticht door koning Attalos II van Pergamon, als haven voor zijn rijk. Ze heette Attaleia en kwam later in Romeinse handen. In de Bijbel heet ze Attalia: Paulus en Barnabas scheepten zich hier in na hun eerste reis door het binnenland (Handelingen 14:25-26). In 1207 namen de Seltsjoeken de stad in.
Die lagen zijn in de ommuurde oude stad, Kaleiçi, op loopafstand van elkaar te zien. De Hadrianuspoort, drie marmeren bogen, is in 130 na Christus gebouwd voor het bezoek van keizer Hadrianus. De Yivli Minare, de gecanneleerde minaret van achtendertig meter die als symbool van de stad geldt, liet sultan Alaeddin Keykubad I rond 1230 bouwen; de moskee ernaast kreeg in 1373 haar huidige vorm. Sinds 2016 staat het complex op de voorlopige lijst van het UNESCO-werelderfgoed. De Kesik Minare, de afgeknotte minaret, hoort bij een gebouw dat in de tweede eeuw als Romeinse tempel begon, daarna Mariakerk en moskee werd en in 1896 uitbrandde. Aan de rand van de oude stad staat de Hıdırlık-toren, een Romeins grafmonument van ongeveer veertien meter dat later als uitkijkpost diende. De oude haven onder de stadsmuur is nu een jachthaven met rondvaartboten.
Een stad die van de kust leeft
Antalya is in de eerste plaats een toeristenstad. Via de luchthavens van Antalya en Gazipaşa kwamen in 2025 ruim zeventien miljoen bezoekers binnen, met Russen, Duitsers en Britten als grootste groepen. In de eerste negen maanden van 2026 waren het er dertien miljoen, vijf procent minder dan een jaar eerder. Het grootste deel van die bezoekers verblijft niet in de stad maar in de hotels langs de kust, aan de stranden van Konyaaltı en Lara en verder naar Belek, Kemer en Alanya. In Kaleiçi zijn daardoor relatief veel Turkse toeristen te horen.
Het archeologisch museum, met de vondsten uit Perge en de andere antieke steden van de streek, is sinds juli 2025 dicht. Het gebouw uit 1972 werd afgekeurd op aardbevingsbestendigheid en gesloopt; de collectie staat in klimaatcontainers op het terrein in afwachting van nieuwbouw.
Wat in Kaleiçi het eerst opvalt, zijn de katten. Ze liggen in vensterbanken, op terrastafels en tussen de koopwaar, en in de parken staan rijen kattenhuisjes met voer- en waterbakjes. Niemand lijkt eigenaar, iedereen voert. De wetswijziging van 2024 over zwerfdieren draait vooral om honden; de katten blijven op straat. In de eerste aflevering van de wandelreis door Turkije heet de stad daarom Poessiestan.
In Kaleiçi staan een Romeinse poort, een Seltsjoekse minaret en een uitgebrande tempel-kerk-moskee op tien minuten lopen van elkaar, en op elke vensterbank daartussen ligt een kat.
Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Plan je reis
- Overnachten in Turkije: vergelijk accommodaties ›
- Trein-, bus- en vliegtickets in Europa: vergelijk op Omio ›
- Activiteiten en excursies in Turkije: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Turkije
Meer foto’s uit Turkije ›
Verder in de reisgids Turkije
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Achtergrond
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen