naar port augusta: road-trains en een industriestad

South Australia, Telford – We gaan naar een kolenmijn bij Copley, ten noorden van Leigh Creek

We worden gewekt door een vlucht luidruchtige kaketoes, wit met een gele kuif en roze buik. Bij het inpakken blijkt dat we voor het eerst iets kwijt zijn: een slaapzak is uit de auto gevallen. We slapen tegenwoordig onder een dekbed, dus nodig hebben we hem niet, maar balen doen we wel, want het waren fijne, kleine zakken. Via een scenic drive over een dirtroad door het zuiden van de Flinders Ranges komen we weer door Hawker. Daar willen we voor het eerst onze goedkope jerrycanbenzine in de tank gieten, wat niet lukt zonder een trechter van $6.

Port Augusta ligt aan het einde van een smalle zeearm, en we naderen het over een hoog, weids plateau. Al het verkeer uit het oosten dat naar het westen of noorden moet, komt hier door; we zien voor het eerst de road-trains, die enorme vrachtwagens. Het uitzicht wordt gedomineerd door de energiecentrale, waar de kolen uit Leigh Creek tot stroom worden omgezet.

Een ander Australië

Port Augusta heeft een andere sfeer dan alles wat we tot nu toe zagen. De stad is een knooppunt aan de rand van uitgestrekte Aboriginal-gebieden, en de gevolgen van generaties verdringing zijn op straat zichtbaar: mensen die rondhangen, versleten kleding, zichtbare armoede. Op openbare plekken mag niet gedronken worden, een maatregel tegen de alcoholproblematiek. Andere Australiërs spraken niet bepaald positief over de Aboriginals en “waarschuwden” ons voor de stad, met het advies aan de westkant te kamperen, niet aan de oostkant; aan zulke opmerkingen merk je hoe de verhoudingen liggen. De camping is omgeven door prikkeldraad en het hek gaat ’s avonds op slot. Voor $19 staan we hier en maken we ons klaar voor het volgende deel van de reis.

Tussen de middag halen we de grootste whopper die Hungry Jack’s te bieden heeft, en bij de Woolworths slaan we voor meer dan $100 in voor de oversteek van de Nullarbor: pasta, Chicken Tonight, snacks en alles om de maag rustig te houden. Op de camping raken we aan de praat met een echtpaar uit Melbourne dat op zijn Harley naar Alice Springs rijdt.

Het uitzicht wordt gedomineerd door de energiecentrale, waar de kolen uit Leigh Creek tot stroom worden omgezet.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig