Voor de dagtocht naar Davit Gareja staan we om zes uur op. Het is ruim tweeënhalf uur rijden, eerst bijna helemaal terug naar Tbilisi; Nelly’s man brengt ons in zijn landrover, met het stuur rechts en de meters in mijlen, dus we denderen met zeventig mijl per uur door de dorpen. Langs de weg in het Alazani-dal worden uien, knoflook, tomaten en aubergines in emmers aangeboden, en richting Tbilisi is het meloenentijd: Lada’s, busjes en vrachtwagens zitten er vol mee.
Als we afslaan naar het zuiden, richting de grens met Azerbeidzjan, wordt het landschap abrupt een halfwoestijn. In de laatste bomen langs de weg leven duizenden felgekleurde Europese bijeneters, een waas van kleur die langs de auto schiet. Het enige plaatsje hier is Udabno, vergane Sovjet-glorie, waar de grijze betonblokken nu vooral hooi opslaan.
De kamers en kapellen zijn uitgehouwen in het zachte zandsteen, met zitplaatsen uit de rots gehakt en uitzicht over de kale vlakte van Azerbeidzjan.
Davit Gareja gaat terug tot de zesde eeuw, toen een monnik de bewoonde wereld verruilde voor een leven in deze halfwoestijn, in een grot onder een zandsteenklif waar het water zich in poeltjes verzamelde. In de eeuwen daarna groeide het uit tot het grootste kloostercomplex van de Kaukasus, met grotten verspreid over een straal van zo’n twintig kilometer. Vanaf het Lavra-klooster klimmen we in een lus omhoog naar de kam, langs oranje, rode en gele zandsteen die ons sterk aan de MacDonnell Ranges in Australië doet denken. Boven liggen de Udabno-grotten met fresco’s uit de tiende tot twaalfde eeuw, overschreven met Sovjet-graffiti uit de tijd dat dit een militair oefenterrein was. Aan de overzijde liggen tientallen in de rots uitgehakte kamers, deels ingestort, deels nog beschilderd. We zijn er als enigen en blijven het langst. Op de terugweg zet de gastheer de auto half op de drukke weg om fruit te kopen, en krijgt prompt een boete van honderdvijfentwintig lari, waar hij niets van begrijpt en alleen maar op de politie blijft foeteren.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 96. Een hoge klim en khinkali in Dartlo
- 97. Terug over de Abano-pas naar Telavi
- 98. De kloosters en wijngaarden van Kachetië
- 99. Davit Gareja, een grottenklooster op de grens
- 100. Rijden in Georgië, en de weg naar Sighnaghi
- 101. Een rustdag in Sighnaghi
- 102. Bodbe en de drukke bossen van Lagodekhi
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen