Sossusvlei is een kleivlakte diep in het duingebied van het Namib-Naukluft National Park, ongeveer zestig kilometer voorbij de toegangspoort bij Sesriem. De naam wordt vaak gebruikt voor het hele gebied, maar slaat eigenlijk op de pan zelf: het laagste punt waar de Tsauchab-rivier doodloopt tussen de duinen. Alleen na uitzonderlijk zware regen bereikt het water de pan en blijft er een ondiep meer staan, omringd door de hoogste zandduinen ter wereld. Meestal ligt de bodem er droog en gebarsten bij.
Rood zand en sterduinen
De duinen rond Sossusvlei behoren met toppen van ruim driehonderd meter tot de hoogste die er bestaan. Hun diep oranje tot rode kleur komt door ijzeroxide in het zand: hoe ouder het zand, hoe roder. Veel van de duinen zijn zogenoemde sterduinen, met meerdere ribben die vanuit een centrale top alle kanten op lopen, gevormd door wind die uit wisselende richtingen komt. Sommige hebben een naam gekregen naar hun hoogte of hun plek langs de weg, zoals de bekende Dune 45 en de hoge Big Daddy.
Het zand is rood omdat het oud is, en in de Namib is het zand zo oud dat de kleur eerder bij gesteente dan bij een strand past.
Het beste licht aan het begin en het eind van de dag
Het gebied trekt vooral bezoekers in de vroege ochtend en de late middag, wanneer de laagstaande zon de ene flank van de duinen fel verlicht en de andere in diepe schaduw zet. Midden op de dag verdwijnt dat contrast en wordt de hitte streng. Wie de duinen wil beklimmen, doet dat het best vroeg, langs de scherpe ribben waar het zand het stevigst ligt.
Sossusvlei is het meest gefotografeerde landschap van Namibië, en dat heeft een prijs: bij de pan staan in het hoogseizoen geregeld tientallen voertuigen. Toch is de schaal zo groot dat de ruimte het wint van de drukte zodra je een duin oploopt en de parkeerplaats achter je verdwijnt.
Vanaf de top van een duin is de enige maat die overblijft de schaduw van de volgende duin, en zo door tot aan de horizon.