Namibië is een aaneenschakeling van droge landschappen, maar ze zijn niet hetzelfde. Geografen verdelen het land grofweg in vijf zones, en wie dwars door het land reist, kruist ze bijna allemaal: de Namib langs de kust, de steile Grote Escarpment daarachter, het centrale plateau in het midden, de Kalahari in het oosten en de groene bushveld in het noordoosten. Het verschil tussen die zones bepaalt waar mensen wonen, wat er groeit en welke dieren je tegenkomt.
Van de kust naar het plateau
De Namib loopt langs de volle lengte van de kust en is met een ouderdom van zo’n 55 miljoen jaar de oudste woestijn ter wereld. In het noorden bestaat hij vooral uit kale gravelvlakten, in het centrale deel uit de hoge zandduinen die bij Sossusvlei tot ruim driehonderd meter oprijzen. Het is een hyperdroge strook: de koude Benguela-zeestroom voor de kust koelt de lucht af zodat er nauwelijks regen valt, maar levert wel de dichte mist die ’s ochtends landinwaarts trekt en sommige planten en dieren aan hun enige water helpt. Het noordelijke kustdeel staat bekend als de Skeleton Coast, genoemd naar de scheepswrakken en walviskarkassen.
Achter de Namib rijst de Grote Escarpment steil omhoog tot boven de tweeduizend meter. Deze randketen, ontstaan toen het zuidelijke deel van Afrika na het uiteenvallen van het oercontinent Gondwana omhoog kwam, scheidt de kuststrook van het binnenland. Daarachter ligt het centrale plateau, op 1.000 tot 2.000 meter, een golvend savannelandschap met de hoofdstad Windhoek, de meeste veeboerderijen en het grootste deel van de bevolking.
De mist die uit zee komt rollen is in de Namib geen weersverschijnsel maar een watervoorziening, en planten als de welwitschia leven er eeuwen van.
De droge oost en de groene noordoost
In het oosten gaat het plateau over in de Kalahari, een vlakte van rood zand die zich uitstrekt tot in Botswana en Zuid-Afrika. Anders dan de Namib is de Kalahari geen kale woestijn: er groeit gras en doornstruik, en na regen kleurt hij groen. Het noordoosten vormt de grote uitzondering op het droge Namibië. De Kavango- en Zambezi-regio, het langgerekte gebied dat vroeger de Caprivistrook heette, is groen, vlak en bijna tropisch, met loofbossen en moerassen. Dat komt door de rivieren. Namibië heeft maar vijf permanente rivieren, en die liggen allemaal op de grens: de Oranje in het zuiden, de Kunene, de Okavango, de Zambezi en de Kwando in het noorden. Alle rivieren in het binnenland staan het grootste deel van het jaar droog en stromen alleen na zware regen.
Die waterverdeling verklaart in één oogopslag de bevolkingskaart. Waar een permanente rivier loopt, wonen mensen dicht opeen; daartussen ligt honderden kilometers leegte waar het vee belangrijker is dan de mens.
Het hele land valt te lezen aan de hand van water: vijf rivieren met mensen eromheen, en daartussen ruimte die op geen enkele kaart vol raakt.
Plan je reis
- Overnachten in Namibië: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Namibië: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Namibië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Namibië
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.