Home AfrikaNamibiëDeadvlei: de dode bomen van de Namib

Deadvlei: de dode bomen van de Namib

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Deadvlei is een witte kleivlakte vlak naast Sossusvlei, omringd door enkele van de hoogste duinen van de Namib. Het is een kleine plek, maar een van de meest herkenbare van Namibië: een vlakke, gebarsten bodem van lichte klei, daarop een verzameling zwartgeblakerde dode boomstammen, en daarachter de steile oranje flank van de duin die Big Daddy heet. De naam betekent letterlijk “dode vlei”, een vlei zijnde een ondiepe pan die af en toe water houdt.

Witte kleipan van Deadvlei met dode bomen tegen de oranje flank van Big Daddy

Bomen die niet kunnen vergaan

Zwartgeblakerde dode kameeldoornboom op de witte kleibodem van Deadvlei

De dode bomen zijn kameeldoorns, en ze staan er al honderden jaren. Lang geleden, naar schatting zo’n zeven- tot negenhonderd jaar terug, voerde de Tsauchab-rivier nog genoeg water aan om ze te laten groeien. Toen het zand de toevoer afsneed en de rivierloop verschoof, droogde de plek uit en stierven de bomen. Wat hen bijzonder maakt is dat ze niet zijn vergaan: het klimaat is zo droog dat de stammen niet wegrotten maar blijven staan, door de zon zwartgebrand. Het is een bos dat dood is maar niet verdwenen.

De bomen zijn al eeuwen dood, maar het is te droog om dat af te maken, dus blijven ze staan als een bos dat de tijd is vergeten.

Een klein decor op grote schaal

Voetstappen in los zand op een pad naar Deadvlei tussen rode duinen

Het contrast tussen de witte bodem, de zwarte stammen, het rode zand en de blauwe lucht maakt Deadvlei tot een geliefd onderwerp voor fotografen, vooral in de vroege ochtend, wanneer de zon de duin erachter verlicht terwijl de pan zelf nog in de schaduw ligt. De plek is alleen te voet te bereiken, na een korte tocht door los zand vanaf de parkeerplaats bij Sossusvlei.

Het is geen groots landschap in de zin van een vergezicht; de hele scène past in één oogopslag. De kracht zit in de stilstand. Op een plek waar honderden jaren geleden water stond en bomen groeiden, is nu alleen het skelet ervan over, geconserveerd door dezelfde droogte die het leven onmogelijk maakte.

Het is geen ruïne van mensenhand maar van water, en daarom de eerlijkste herinnering die de Namib bewaart.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie