Home AziëThailandThailand: een land dat zichzelf nooit liet koloniseren

Thailand: een land dat zichzelf nooit liet koloniseren

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Thais landschap met een boer in een terrasvormig rijstveld, een vergulde tempelspits boven palmen en beboste bergen in ochtendnevel
Thais landschap met een boer in een terrasvormig rijstveld, een vergulde tempelspits boven palmen en beboste bergen in ochtendnevelAlle foto’s uit Thailand ›

Thailand beslaat ruim 513.000 vierkante kilometer, ongeveer twaalf keer Nederland, en ligt als een scharnier midden in het vasteland van Zuidoost-Azië. Het grenst aan Myanmar in het westen, Laos in het noordoosten langs de Mekong, Cambodja in het zuidoosten en Maleisië in het diepe zuiden. De vorm op de kaart wordt vaak vergeleken met de kop van een olifant: een breed noordelijk lichaam en een lange smalle slurf die zuidwaarts naar het schiereiland loopt, tussen de Golf van Thailand in het oosten en de Andamanse Zee in het westen. Die twee kusten bepalen een groot deel van wat een reiziger er zoekt.

Weidse rijstvlakte in de Isaan onder een wolkenlucht

Vier regio’s, vier werelden

Het land valt uiteen in vier duidelijk verschillende delen. De centrale vlakte rond de rivier de Chao Phraya is het vruchtbare hart: natte rijstvelden zover je kijkt, de dichtstbevolkte provincies, en Bangkok als zwaartepunt. Het noordoosten, Isaan, is een droog en armer hoogplateau dat tegen de Mekong en de Laotiaanse grens aanleunt; het is de grootste bevolkingsregio en levert al generaties lang arbeidsmigranten aan de hoofdstad. Het noorden rond Chiang Mai is bergachtig, koeler en bosrijk, met de oude Lanna-cultuur en bergvolken in de hogere dalen. Het zuiden is een smalle landstrook met twee kusten, kalkstenen kliffen, rubber- en palmolieplantages en de eilanden die het land wereldberoemd maakten.

Ongeveer 66 miljoen mensen staan geregistreerd als inwoner, al lopen schattingen inclusief niet-geregistreerde migranten op tot ruim 70 miljoen. De overgrote meerderheid is boeddhist: ruim negentig procent hangt het Theravada-boeddhisme aan, dat het straatbeeld tekent met tempels, monniken en de geesthuisjes voor vrijwel elk huis: kleine schrijnen waarin de beschermgeest van het erf wordt geacht te wonen, dagelijks voorzien van bloemen en een offer. In het diepe zuiden, tegen Maleisië aan, woont een Maleis-islamitische minderheid met een eigen taal en geschiedenis. De staatstaal is het Centraal-Thai, maar in Isaan wordt een variant gesproken die dicht bij het Lao ligt, en in het zuiden hoor je weer andere klanken.

Thais geesthuisje met offergaven op een erf

Waarom Siam anders liep

De naam Thailand betekent “land van de vrijen”, en dat is geen toeval. Van alle landen in Zuidoost-Azië is het het enige dat nooit door een Europese mogendheid is gekoloniseerd. Het toenmalige Siam lag ingeklemd tussen Brits Birma en Frans Indochina en overleefde als bufferstaat, deels door slimme diplomatie en deels door grondgebied af te staan aan beide grootmachten. De koningen Mongkut en Chulalongkorn moderniseerden het land in de negentiende eeuw van bovenaf, met spoorwegen, ministeries en de afschaffing van de slavernij, om westerse inmenging voor te zijn.

Die geschiedenis verklaart een deel van wat je ter plekke ziet. Er is geen koloniale bestuurlaag geweest die het land opdeelde rond exporthavens; de staat groeide rond een gecentraliseerde monarchie in Bangkok, en het koningshuis heeft tot op de dag van vandaag een gewicht dat je onderschat als je het niet meemaakt. Sinds 1932 is Thailand een constitutionele monarchie, maar de moderne geschiedenis kent een lange reeks militaire staatsgrepen, en over de koning spreekt men met grote voorzichtigheid.

Voor de reiziger is Thailand daarom twee dingen tegelijk. Het is het toegankelijkste land van de regio, met een toeristische infrastructuur die alles gemakkelijk maakt, en juist daardoor de plek waar je het snelst het gevoel hebt dat je iets mist. Wie verder komt dan de eilanden en Bangkok, vindt in de rijstvlakte, het plateau en de noordelijke bergen een land dat een stuk minder glad is dan de folder.

Op vrijwel elk erf, van een tankstation tot een wolkenkrabber, staat een geesthuisje op een paal met een vers flesje frisdrank ervoor: het eerste teken dat de moderne staat en het oude geloof hier naast elkaar staan zonder elkaar in de weg te zitten.

Heeft deze gids je geholpen? Een kleine bijdrage houdt hem actueel.





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Foto’s uit Thailand

Meer foto’s uit Thailand ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie